پرترهای در نور غروب میسازد که سایهٔ مستطیلی پنجره روی دیوار و روی چهره میافتد. همان سایهٔ هندسی است که کادر ساده را جذاب میکند — بدون آن، فقط یک دیوار خالی میماند. نکتهٔ آموزندهٔ این پرامپت، فهرست بلند «پرامپت منفی» آن است: بهجای توصیف بیشتر، صراحتاً میگوید چه چیزهایی نباید در تصویر باشد.
پرترهٔ سینمایی فوقواقعگرایانه از من در کنار یک دیوار، در نور غروبِ ساعت طلایی، با همان ژست تصویر مرجع؛ بدن کمی به پهلو چرخیده و صورت با حالتی آرام و مودی از دوربین برگردانده شده است. موی فرِ متوسط و نامرتب با بافت طبیعی نرم، تیشرت مشکی سادهٔ گشاد. نور گرم و قوی آفتاب از پنجره وارد میشود و الگوهای مستطیلی دراماتیک نور و سایههای عمیق روی دیوار و صورت میسازد. سایهٔ تیز و تیرهٔ سیلوئت روی دیوار کنارم افتاده است. فضای سینمایی مودی، نورپردازی پرکنتراست، تنهای کهربایی و نارنجی گرم آمیخته با سایههای عمیق، دانهٔ فیلم ملایم، بافت واقعگرایانهٔ پوست، سبک عکاسی ادیتوریال، عمق میدان کم، ناهمواریهای طبیعی دیوار، بدون تغییر در چهره، ترکیببندی هنرمندانه، زیباییشناسی احساسی ایندی، فوقجزئیات، کیفیت واقعگرایانهٔ عکس آیفون، لنز ۵۰ میلیمتری، درخشش ملایم، پسزمینهٔ تیره، تصحیح رنگ سینمایی، جهت واقعگرایانهٔ سایه، حرکت طبیعی فرها، فوتورئالیستیک، ۸K؛ باید مثل یک عکس واقعی به نظر برسد.
کیفیت پایین، چهرهٔ محو، انگشت اضافه، آناتومی نادرست، صورت تغییرشکلیافته، نور بیشازحد روشن، نورپردازی تخت، پوست پلاستیکی صاف، انیمه، کارتون، جلوهٔ CGI، موی غیرواقعی، سایهٔ تکراری، پسزمینهٔ شلوغ، ژست متفاوت، حالت خندان، لباسهای روشن و رنگی، اغراق در HDR، تناسبات نادرست، بدن تغییرشکلیافته، رزولوشن پایین، تصویر نویزی، ظاهر مصنوعی هوش مصنوعی، رنگهای رنگورورفته، فوکوس نرم، زاویهٔ نادرست سایه، اندام اضافه، چشمهای کج، واترمارک، متن، لوگو، سر بریدهشده، پوست بیشازحد اشباع، ژست خشک، فرهای غیرواقعی، محویت حرکت، شلوغی پسزمینه، تغییر چهره، روشنایی بیشازحد، درخشش بیشازحد.