پرترهای در فضای باز میسازد که از زیر ارتفاع کمر گرفته شده. زاویهٔ پایین دو کار میکند: سوژه را بلندتر نشان میدهد و — مهمتر — آسمان را به کل پسزمینه تبدیل میکند، پس هیچ عنصر مزاحمی در کادر نمیماند. ابرهای نرم هم بافتی میدهند که آسمان خالی ندارد. رنگ لباس و اکسسوریها قابل تغییرند.
پرترهٔ عمودی فوتورئالیستیک از زنی جوان در فضای باز، مقابل آسمانی روشن پر از ابرهای نرم و پنبهای؛ پرسپکتیو از زاویهٔ پایین و اندکی زیر ارتفاع کمر، نمای سهچهارم که او را از زانو تا سر میگیرد در حالی که راحت به لبهای چوبی و فرسوده تکیه داده است. موی بلند، پرحجم و موجدار قهوهای دارد که نسیم بهآرامی آشفتهاش کرده، آرایش طبیعی ملایم، لبخندی نرم، و عینک گرد با پوشش ضدانعکاس آبی کمرنگ. پلیور راهراه افقی آبیوسفید اندامی، شلوار کرمی فاقبلند، ساعت هوشمند صورتی کمرنگ، و هدفون روگوشی سفید و صورتی که دور گردنش آویزان است. بر بافت پارچه، تارهای مو، منافذ پوست و تنهای گرم پوست، و چشمها و مژههای شفاف تاکید کن. نور روز روشن و ملایم با نور لبهای اندک، عمق میدان کم، بوکهٔ خامهای، تصحیح رنگ سینمایی، جزئیات بالا، نورپردازی واقعگرایانه، کنتراست متعادل، فضای سبک، شاد و آرام، ترکیببندی بر پایهٔ قاعدهٔ یکسوم و قاببندی طبیعی.