پرترهٔ هایپر-فوتورئالیستیک از یک زن جوان شیکپوش، اجزای چهرهٔ فوقجزئیات، منافذ قابلدیدن، پوست شبنمزدهٔ گلگون، ثبات هویتی بالا. سوژه: کمی به جلو خم شده، شانهها زاویهدار، با یک کاپشن وارسیتی بژ که از یک شانه سُر خورده و استایل لایهلایهٔ زیر آن دیده میشود. حالت: مطمئن، اندکی بیاعتنا، چانه رو به بالا، لبهای رها با اندکی طعنه. دوربین: دوربین دیجیتال CCD قدیمی، زیباییشناسی دیجیکم اوایل دههٔ ۲۰۰۰، فلاش روی دوربین، افت شدید نور فلاش، دانه و نویز دیجیتال، هایلایتهای اندکی سوخته، سایههای تختشده، کنتراست ملایم، رنگهای شسته، تعادل سفیدی خنثی، محویت حرکتی ظریف، حس عکس بیتکلف و لحظهای، ظاهر نوستالژیک دوربین جمعوجور. آرایش: پرداخت پوست شیشهای دوئین/کرهای، برقلب صورتی، آیگیوسال (برجستگی زیر چشم)، رژگونهٔ ملایم، لنز طوسی، مژههای نازک و پرکنده، ابروهای شانهشده به بالا. مو: صاف با طول متوسط، تارهای قابکنندهٔ صورت، اندکی باددیده، نوکها به داخل و بالا فر خورده. لباس: کاپشن وارسیتی بژ با پچهای گلدوزیشده، تاپ مشکی زیر آن، زیباییشناسی استریتاستایل. پسزمینه: بکدراپ استودیویی تمیز با گرادیان ظریف. ترکیببندی: زاویهٔ سهرخ، شانهٔ افتاده، سر کمی به عقب کجشده، کادربندی خارج از مرکز با حالت قطری. منفی: کارتونی، ظاهر هوشمصنوعی، پوست پلاستیکی، آناتومی تغییرشکلیافته، صورت بیشازحد صافشده، صورت محو، بوکهٔ سنگین، ژست خشک، عکس پرسنلی روبهرو.