پیرامون محتوای موضوعی مشخص، یک تصویر بصری شفاف، آرام و با حس ویراستاری نشریه بساز. سطح وسیعی از فضای خالی با روشنایی بالا بهعنوان ناحیهٔ اصلی تنفس عمل کند؛ شخصیت اصلی یا شیء موضوعی با حسی نزدیک به عکس پرتره ظاهر شود و لبههای تمیز و پرداخت مهآلود و اندکی شفاف در لبهٔ پایین داشته باشد تا جسم انگار از دل فضای خالی پدیدار شود. سوژهٔ اصلی نباید کل تصویر را پر کند، بلکه با میدان رنگی پسزمینه همپوشانی نامتقارن بسازد؛ پسزمینه از یک یا چند مستطیل یا نوار باریک نیمهشفاف و کماشباع به رنگ موضوع بهعنوان تکیهگاه ساختاری استفاده کند؛ سطح بلوکهای رنگی خویشتندار و مرزها روشن باشد تا هم سوژه را نگه دارد و هم نگاه را نرباید. سلسلهمراتب تصویر را عنوان سریف ظریف و بسیار بزرگ، زیرعنوان کوتاه، متن توضیحی با اندازهٔ بسیار کوچک و مقدار کمی نشانگر اطلاعاتی نمادین با هم میسازند؛ متن میتواند با سوژه همپوشانی یا درهمتنیدگی موضعی داشته باشد تا مسیر خوانشی شبیه جلد مجله شکل بگیرد: نخست خطوط سوژه دیده شود، سپس متن بزرگ نگاه را بکشد، و در پایان به خوشهٔ اطلاعات ریز برسد. رنگها از متریال، احساس و روایت خود موضوع استخراج شوند و نسبت نقشها میان زمینهٔ روشن، متن تیرهٔ واضح، میدان رنگی ملایم پشتیبان و مقدار کمی رنگ تاکیدی با خلوص بالا حفظ شود تا کل اثر شفاف، آرام، خونسرد و دقیق بماند و کدر و کثیف نشود؛ رنگ تاکیدی فقط در مربعهای کوچک، آیکونها، ستون کناری یا متن موضعی به کار رود و مانند مختصات بصری تصویر را روشن کند. حس تصویر باید دانهٔ ظریف کاغذ، نور ملایم، سایهٔ تمیز و حس چاپ خویشتندار داشته باشد؛ تراکم اطلاعات بهظاهر غنی اما باید در بلوکهای کوچک متمرکز شود و پیرامون فضای خالی کافی بماند؛ از انباشت تزئینی، پسزمینهٔ سنگین، کدری و کهنهنمایی و اشباع بیشازحد پرهیز شود. موضوع: پان جینلیان (شخصیت ادبی کلاسیک چینی). نسبت ۳:۴