یک پرتره سوررئال مدیای ترکیبی از [شخص]، روی پسزمینهٔ سفید ساده و تمیز با بافت کاغذی ریزدانهٔ مشهود. چهرهٔ کاراکتر سوژهٔ اعوجاجی کنترلشده و استایلایزشده است. بهجای تکهتکهشدن آشوبناک، اجزای چهره بهصورت افقی در نوارهای روان و جاری از رنگ و بافت کشیده شدهاند، که شبیه افکت اسکنلاین دیجیتال عمدی یا عکسی با نوردهی طولانی است که به کناری هل داده شده. ویژگیهای کلیدی هویتی (مثل چشمها، دهان یا اکسسوریهای متمایز) درون این رگههای کشیده تا حدی قابلتشخیص میمانند و حسی از حرکت سیال بهجای تخریب میسازند. زیباییشناسی بافتهای کلاژ آنالوگ را با هنر گلیچ دیجیتال درمیآمیزد، لمسپذیر و متین حس میشود.