پرترهٔ استودیویی فوتورئالیستیک از یک مرد معمولی بریتانیایی در اواخر دههٔ بیست تا اوایل دههٔ چهل زندگیاش، ظاهر طبیعی، اجزای واقعگرایانهٔ چهره، موهای کوتاه و مرتب، تهریش سبک یا صورت اصلاحشده. او با حالت بدنی رها و با اعتمادبهنفس ایستاده و اطمینان خاطری آرام را منتقل میکند. او یک ست کژوال مدرن، شیک و راحت پوشیده — یک ژاکت یا اورشرت خوشدوخت با تن رنگی خنثی، تیشرت سادهٔ پریمیوم، شلوار دوختهشده یا جین تیره، و کتانی مینیمال و تمیز. ظاهر کلی معاصر، بیادعا و بیتکلف شیک است. گرفتهشده در یک استودیوی حرفهای با نورپردازی حداقلی: یک نور اصلی ملایم متمرکز بر سوژه با افت ملایم سایه، پسزمینهٔ تیرهٔ خنثی، کنتراست بالا و جداسازی قوی سوژه. نورپردازی، ساختار چهره، بافتها و شبح را برجسته میکند در حالی که محیط ظریف باقی میماند. فوکوس تیز روی سوژه، عمق میدان کم، بافت طبیعی پوست، جزئیات واقعگرایانهٔ پارچه، سبک عکاسی مد ادیتوریال، فوقواقعگرایانه، رزولوشن بالا.
(اختیاری): محویت، روتوش سنگین، پوست غیرواقعی، استایل مد دراماتیک، پسزمینهٔ شلوغ، اندام اضافی، اعوجاج، سبک کارتونی.