یک پرترهٔ واید در دشت گلهای وحشی میسازد که سوژه گلی را به سمت دوربین دراز کرده. لنز واید، گل نزدیک را بزرگ و دشت را وسیع نشان میدهد و همین اختلاف مقیاس، عمق میسازد. برای عکس طبیعت و پرترهٔ فضای باز مناسب است.
پرتره سینمایی و واید-انگل از او که در روز در دشتی از گلهای وحشی نشسته است. اندکی رو به جلو خم شده و یک بازو را دراز کرده تا گل مینایی را به سمت دوربین بگیرد، که گل را بهآرامی در پیشزمینه محو میکند. حالتش نرم و دلربا است، با موی نامرتب که به ظاهر رها و بیزحمتش میافزاید. او یک پلیور آبی آسمانی با نقش ابرهای سفید و شلوار جین با شستوشوی روشن پوشیده است. دشت اطرافش پر از گلهای وحشی زرد و مینا است، زیر آسمانی دراماتیک و نیمهابری. نورپردازی طبیعی و نرم است، با گرید رنگی گرم و پرطراوت و اشارهای به تُنهای فیلم وینتیج که اتمسفر نوستالژیک و رویایی را تقویت میکند. عمق میدان کم و ترکیببندی به سبک مجلهای، حالوهوایی بیزمان و سینمایی را تداعی میکنند.
موارد مشابه
