دیورامایی ایزومتریک روی پایهٔ دایرهای میسازد و روی یک نکته پافشاری میکند که معمولاً خراب میشود: انسان داخل صحنه نباید اسباببازی به نظر برسد. پرامپت هم بافت «پوست زندهٔ انسان» را میخواهد و هم در بخش منفی، عروسک و اکشنفیگور را رد میکند. تاکید بر «مقیاس نسبی درست» هم مشکل رایج دیگری را میبندد.
کانسپت: نمای ایزومتریک سهبعدی و فوقواقعگرایانه از صحنهٔ [نام مکان] روی پایهای دایرهای. سوژه: یک انسان واقعگرایانهٔ تمامقد با [توصیف]. • قاعدهٔ بافت: سوژه باید بافت «پوست زندهٔ انسان» داشته باشد (پراکندگی زیرسطحی، منافذ، ناهمواریهای طبیعی). • مهم: او اسباببازی یا عروسک نیست. مانند فردی واقعی به نظر میرسد که در صحنه گذاشته شده. • ژست: [ژست، مثلاً نشستن طبیعی]. ترکیببندی و مقیاس (حیاتی): • دوربین: نمای باز ایزومتریک (نمای کامل). مطمئن شو کل پایهٔ دایرهای، سوژه و همهٔ پراپها درون کادر دیده میشوند. • تناسبات: مقیاس نسبی کاملاً درست. پراپها (مثلاً موتور، میز و غیره) باید نسبت به انسان اندازهٔ درستی داشته باشند. انسان را غولآسا یا پراپها را ریز نکن. محیط: بخشی واقعگرایانه از [دیوار/ساختمان] پشت سوژه. • متریال: بافتهای واقعی و هوازده (آجر، سیمان، چوب)، نه بافتهای ماکت رنگشده. پراپها: • [پراپ ۱، مثلاً وسپای قدیمی] (بافت واقعی فلز و کروم). • [پراپ ۲، مثلاً پیتزا و نوشیدنی] (بافت واقعی غذا). • توجه: مطمئن شو همهٔ پراپها حاضرند و روی پایه نشستهاند. مشخصات فنی: سبک رندر آنریل انجین ۵، رزولوشن ۸K، روشنایی سراسری، ردیابی پرتو، فوکوس تیز روی کل صحنه (عمق میدان زیاد)، پسزمینهٔ خاکستری خنثی و یکدست.
اسباببازی، پلاستیک، عروسک، اکشنفیگور، خمیر، رزین، عمق میدان کم (محویت)، نمای نزدیک، برشخورده، تناسبات تغییرشکلیافته، سر بزرگ، کارتونی، اندام جاافتاده، ناتمام.
موارد مشابه
