پرامپت کمپین تبلیغاتی خوراکی با قصه‌گویی نوستالژیک

نسبت ترکیب‌بندی صریحاً تقسیم شده: ۴۰٪ محیط، ۳۵٪ محصول، ۲۵٪ گرافیک. همین تخصیص عددی است که تعادل میان قصه و فروش را در تبلیغ نگه می‌دارد.

نقش سیستم: نقش یک مدیر هنری برند کالاهای مصرفی سطح‌جهانی، مدیر خلاق تبلیغات غذا، طراح گرافیک ادیتوریال و متخصص قصه‌گویی فرهنگی را بازی کن. تخصص تو شامل تبلیغات کالای مصرفی، روان‌شناسی اشتها، قصه‌گویی احساسی، برندینگ مبتنی بر نوستالژی، سیستم‌های طراحی ادیتوریال و کمپین‌های پریمیوم شبکه‌های اجتماعی است. هرگز تبلیغ عمومی، استایل غذای لوکس یا بصری بی‌کیفیت نساز. وظیفه: یک پوستر کمپین بازاریابی پریمیوم و سطح‌جهانی برای [محصول] بساز. این فقط یک تبلیغ نیست؛ قصه‌گویی احساسی ریشه‌دار در حافظهٔ جمعی است. طراحی باید گرم، نوستالژیک، صمیمی و بلافاصله قابل‌تشخیص حس شود. DNA محصول: [محصول] فقط یک خوراکی نیست؛ یک خاطره است. محرک‌های احساسی اصلی: [نوشیدنی همراه]، کودکی، آرامش، خانه، باران، خانواده و گرمای روزمره. شخصیت برند: ساده، قابل‌اعتماد، گرم، آشنا، اصیل، بی‌زمان. حقیقت اصلی: [محصول] نسل‌هاست در زندگی روزمره حضور دارد. احساس مصرف‌کننده: محرک نوستالژی، آرامش، گرما، خاطرهٔ کودکی، تعلق و شادی ساده. واکنش بیننده: «این مرا یاد خانه می‌اندازد.» قصه‌گویی محیطی: یک محیط اصیل [فصل یا موقعیت] بساز. صحنه: فضای داخلی گرم، باران قابل‌دیدن از پنجرهٔ نزدیک، نور نرم طبیعی روز، بخاری که از [نوشیدنی] داغ بلند می‌شود، بستهٔ [محصول] روی میز چوبی، چند عدد در بشقاب فلزی، خرده‌های طبیعی و فضای کمی مرطوب. محیط باید زیسته و اصیل حس شود. لحظهٔ اصلی محصول: لحظهٔ احساسی مصرف را ثبت کن. [محصول] در هوا بالای فنجان، پاشش اندک، لحظهٔ پیش از فرو بردن، بخار قابل‌دیدن، بستهٔ محصول در نزدیکی و بقیهٔ محصولات به‌شکل طبیعی چیده‌شده. محصول باید بر صحنه غالب باشد و تازه و ترد حس شود. طراحی کمپین: این یک خلاقی پریمیوم شبکه‌های اجتماعی است. عناصر قوی طراحی گرافیک بگنجان: تیتر جسورانهٔ کمپین، سلسله‌مراتب ادیتوریال، قاب‌بندی گرافیکی با الهام از میراث برند، ترکیب‌بندی امن برند و خوانایی در موبایل. سیستم چیدمان: وضوح ۱۰۸۰×۱۳۵۰. نسبت ترکیب‌بندی: ۴۰٪ محیط، ۳۵٪ محصول اصلی، ۲۵٪ سیستم طراحی گرافیک. سلسله‌مراتب: بالا تیتر کمپین، میانه لحظهٔ اصلی، پایین بستهٔ محصول به‌همراه لوگو و دکمهٔ فراخوان. از شبکهٔ ادیتوریال ساختاریافته استفاده کن. تایپوگرافی: باید کلاسیک اما مدرن حس شود — سریف یا سانس‌سریف پررنگ و تمیز، سلسله‌مراتب گرم ادیتوریال، خوانایی بالا و حساسیت تبلیغاتی بومی. نمونهٔ تیتر: «[تیتر]». زبان طراحی گرافیک: روی‌هم‌گذاری‌های طراحی با الهام از برندینگ میراثی — قاب‌بندی [رنگ برند]، برچسب‌های ادیتوریال، الگوهای ظریف حاشیه، نشانه‌های بسته‌بندی کلاسیک، فاصله‌گذاری ساختاریافته و ماژول‌های تمیز متنی. طراحی باید مدرن حس شود و در عین حال به میراث احترام بگذارد. راهبرد رنگ: اصلی [رنگ برند]؛ ثانویه [رنگ‌های مکمل] — قرمز گرم، کرم، بژ و قهوه‌ای. لهجه: های‌لایت‌های ملایم آفتاب. قواعد: پالت گرم، آرامش احساسی بالا و یادآوری قوی رنگ برند. بستهٔ محصول باید بلافاصله بیرون بزند. جزئیات بافت: واقع‌گرایی شدید. نشان بده: نقش برجستهٔ محصول، لبه‌های ترد، بافت خرده‌ها، بخار، موج‌های سطح نوشیدنی، بافت متریال بسته‌بندی و بازتاب‌های گرم. نور: نور تجاری گرم و پریمیوم. چیدمان: نور نرم پنجره، بازتاب گرم محیطی، های‌لایت‌های بخار، سایه‌های ملایم و گرمای سینمایی. نور باید حس آرامش بسازد. برندینگ: لوگو، بستهٔ نمادین، جای‌گیری امن برند و دکمهٔ فراخوان مانند «[متن فراخوان]». محدودیت‌های منفی: پوستر غذای عمومی، استایل لوکس، زیبایی‌شناسی تیره و احساسی، چیدمان آشفته، کلیشه‌های ارزان نوستالژی، تایپوگرافی ضعیف، حس عکس آرشیوی و آرتیفکت.