نسخهٔ لنز-واید همان ایدهٔ غول و پیکرهٔ روی کف دست، اما با یک تفاوت مهم: چهرهٔ هر دو شخصیت از یک عکس مرجع میآید، پس هر دو خودت هستی. لنز واید هم اعوجاج مقیاس را تشدید میکند.
عکسی فوقواقعگرا با کیفیت ۸K و وفاداری بالا، گرفتهشده با لنز واید و عمق میدان کم، که پرسپکتیو اجباری دراماتیکی میسازد. ترکیببندی، صورت و دست غولپیکر انسانی را در سمت راست نشان میدهد که کادر را پر کرده، با دستی که کف رو به بالا به سمت چپ دراز شده است. فرد غولپیکر، با ریش و سبیل پُر، دهانش کمی باز است با حالتی از شگفتی یا سخن گفتن، و به سمت کف دستش پایین را نگاه میکند. روی کف این دست غولپیکر، فردی مینیاتوری ایستاده که در مقایسه بسیار ریز به نظر میرسد، با تیشرت آستینکوتاه مشکی و شلوار خاکی روشن و موی فر تیره. این پیکرهٔ مینیاتوری در میانهٔ کنش ثبت شده، با بازوهای کمی خم و پاهایی در حالتی پویا از دویدن یا واکنش، و دهانی باز انگار در حال فریاد زدن یا حرف زدن. پسزمینه فضایی داخلی با تُن گرم و بهشدت محوشده است که دفتر یا اتاق مطالعه را تداعی میکند، با نشانههایی از قفسههای چوبی و یک زونکن آبی، که افکت بوکهٔ نرمی میسازد. نور سینمایی صحنه را با نوری نرم و گرم روشن میکند و بافت بسیار پرجزئیات پوست، مو و لباس را برجسته میسازد، در حالی که کیفیتی طبیعی و پخششده حفظ میشود. چهرهٔ هر دو شخصیت غول و مینیاتوری از عکس آپلودشده بهعنوان مرجع میآید.