از عکس آپلودشده به‌عنوان مرجع دقیق هویت استفاده کن. همان شخص، همان صورت، همان اجزای چهره، همان تناسبات و حالت طبیعی را حفظ کن، و یک پرترهٔ تریپتیخ (سه‌لتی) سینمایی و فوتورئالیستیک بساز (ترکیب سه‌فریمی در یک تصویر). صحنه: شهر در شب، پلی بر فراز جاده‌ای پرتردد، ماشین‌های در حال حرکت، چراغ‌های خیابانیِ درخشان، آسمان غروب، خط آسمان شهر در پس‌زمینه. فضا: آزادی، حرکت، جوانی، عاشقانهٔ شهری، حس باد و جاده. فریم ۱ (بالا): نمای واید سینمایی — شخص روی پلی بالای جادهٔ پرتردد ایستاده، تاری حرکتی جزئی از حرکت سر، چراغ‌های شهر و ماشین‌ها در پایین، حال‌وهوای قوی شبانهٔ شهری. فریم ۲ (میانی): نمای متوسط — شخص به نردهٔ پل تکیه داده، به آسمان نگاه می‌کند، ژستی رها و بااعتمادبه‌نفس، ماشین‌ها و چراغ‌های جلو در پشت سرش می‌درخشند. فریم ۳ (پایین): پرترهٔ نزدیک احساسی — باد در مو، چراغ‌های شهر به‌صورت بوکه در پشت، حالتی متفکرانه و رویایی. سبک: عکاسی واقعی، پرترهٔ سینمایی سبک زندگی، عکاسی مد شهری. نورپردازی: نور طبیعی شبانهٔ شهر، چراغ‌های خیابان، نور جلوی ماشین‌ها، درخشش ملایم روی پوست. دوربین: DSLR فول‌فریم، ظاهر لنز ۸۵ میلی‌متری، عمق میدان کم. رنگ‌بندی: چراغ‌های گرم شهر آمیخته با تن‌های سرد آبی شب، حال‌وهوای فیلم‌گونه. فوق‌فوتورئالیستیک، بافت طبیعی پوست، لحظهٔ واقعی و بی‌تکلف، بدون تصویرسازی، بدون CGI، بدون پوست پلاستیکی، بدون متن، بدون لوگو، بدون واترمارک.